HIV یک “رتروویروس” (Retrovirus) است که دستخوش جهش هاى (Mutations) مکرر مى شود و بر سلول هاى دستگاه ایمنى بدن حمله مى کند. HIV را لوک مونتانیه از فرانسه و رابرت گالو از آمریکا کشف کردند.
رتروویرویس ها٬ ویروسهایى هستند که ژنوم (ماده ژنتیکی ویروسآنها از RNA تشکیل شده استبنابراین براى تکثیر خود به آنزیمى به نام نسخه بردار معکوس (Reverse Transcriptase) وابسته هستند که ژنومRNA آنها را به DNA نسخه بردارى مى کند تا بعد بتواند آن را با کمک آنزیمی (آنزیم اینتگرازوارد ژنوم سلول میزبان کند و به این ترتیب امکان تکثیر ویروس به وجود مى آیدکلمه Retro (معکوسدر نام این نوع ویروس ها هم به همین خاطر است چرا که معمولاً نسخه بردارى از DNA به RNA انجام مى شود و لی در این دسته ویروسها بر عکس است.

HIV داراى ژن هاى مختلفى است که پروتئین هاى ساختارى آن را رمزبندى مى کنند. HIV داراى ژن هاى عمومى رتروویروس ها(شامل: gag، pol و env ) و نیز ژن هاى اختصاصى خودش(شامل: tat و rev ) است.عفونت با HIV با انتشار حاد ویروس در خون آغاز مى شودپس از این مرحله شمارش ویروس ها در خون تا صد برابر کاهش مى یابدپس از این مرحله یک دوره نهفتگى بالینى آغاز مى شود.

در ابتدا تصور مى شد که این دوره یک دوره حقیقى نهفتگى ویروسى است که در آن HIV درون ژنوم میزبان به صورت غیرفعال قرار مى گیردبعدها مشخص شد که سلول هاى خاصیسلولهای دندریتیک در بافت هاى نهادى با ویروس پوشیده شده اند و بنابراین حتى در مرحله اى که ویروس در خون دیده نمى شود، میزان آن در بدن بالاست.

HIV با آلوده کردن سلول هاى ویژه ای از سیستم ایمنی به نام “لنفوسیت های کمک کننده” یا (CD4+ T Lymphocytes  یا  +TCD4) باعث بیمارى مى شوداین سلول هاى زیرگروهى از گلبول هاى سفید هستند که به طور طبیعى پاسخ ایمنى به عفونت را تنظیم مى کنند. HIV با استفاده از سلول هاى براى تکثیر خودش در سراسر بدن گسترش مى یابد و در همان زمان باعث کاهش این سلول ها مى شود که بدن براى دفاع از خود به آنها نیاز دارد.

هنگامى که میزان سلول هاى +TCD4 در فرد آلوده به HIV تا حد معینى سقوط کند، آن فرد به طیفى از بیمارى ها مستعد مى شود که در حالت معمول بدن مى تواند آنها را کنترل کنداین عفونت هاى فرصت طلب هستند که باعث مرگ فرد مى شونددلایل مختلفى وجود دارد که مبارزه با HIV را مشکل مى کند.اول اینکه HIV یک ویروس RNA است که از آنزیم نسخه بردار معکوس براى تبدیل RNA خودش به DNAاستفاده مى کنداین روند باعث مى شود که احتمال بیشترى براى جهش (mutation) در HIV نسبت به ویروس هاى DNA وجود داشته باشدبنابراین امکان مقاومت سریع ویروس به درمان وجود دارد.

دوم اینکه این تصور رایج که HIV یک ویروس کشنده است صحت ندارداگر HIV یک ویروس کشنده بود خودش هم به زودى از بین مى رفت، چرا که فرصت چندانى براى عفونت هاى جدید باقى نمى مانددر واقع HIV سالها در بدن باقى مى ماند و از طرق مختلف مانند رابطه جنسى، انتقال خون، انتقال از مادر به نوزاد٬ دیگران را هم آلوده مى کندهمان طور که ذکر شد حتى هنگامى که هیچ ذره ویروسى در خون وجود ندارد ویروس در بدن به حالت نهفته باقى مى ماندپس از سال ها ویروس مى تواند فعال شود و از ماشین هاى سلولى براى تکثیر خود استفاده کند.
حتى در سال هاى اخیر این تصور که عفونت مستقیم HIV باعث کاهش یافتن سلول هاى  +TCD4 مى شود مورد تردید قرار گرفته استعلت کاهش سلول هاى ایمنى به این امر مربوط مى شود که پروتئین سازنده پوشش HIV به آسانى از ذرات ویروس جدا و به خون وارد مى شود و آن را پر مى کننداین پروتئین ها مانند چسب سلول هاى  +TCD4 را به هم مى چسبانند، از طرف دیگر دستگاه ایمنى بدن به آنها واکنش نشان مى دهد و باعث مى شود سایر سلول هاى ایمنى بدن به سلول هاى  +TCD4 خود بدن حمله کنند و آنها را از بین ببرند.

 

• چرخه زندگى HIV

HIV به سلول هاى  +TCD4 از طریق مولکولهای خاصی ( CXCR4 یا هر دو مولکول CXCR4 و CCR5 بسته به مرحله عفونتمتصل مى شونددر مراحل اولیه عفونت HIV دو گیرنده (CCR5 و CXCR4 ) محل اتصال ویروس هستند اما در مراحل انتهایى عفونت که اغلب HIV دچار جهش مى شود آنها تنها به یک گیرنده ( CXCR4 ) متصل مى شوندهنگامى که HIV به سلول هاى +TCD4  متصل مى شود یک ساختار ویروسىبه نام GP41 ) به داخل غشاى سلول نفوذ مى کند و RNA ویروس و آنزیم هاى مختلف از جمله نسخه بردار معکوس، اینتگراز و پروتئاز به داخل سلول تزریق مى شوند.مرحله بعدى تولید DNA از روى RNAویروس با کمک آنزیم مخصوصی (نسخه بردار معکوساستدر صورت موفقیت این عمل، DNA  اولیه ویروسی پروویروسبا استفاده از آنزیمی (آنزیم اینتگرازوارد DNA سلول میزبان مى شوددر این حال سلول میزبان کامل با HIV آلوده شده است اما به صورت فعال پروتئین هاى ویروس را تولید نمى کنداز این به بعد دوره نهفته آغاز مى شود که در آن سلول هاى آلوده مانند «بمب هایى منفجر نشده» براى مدت طولانى باقى مى مانند.

هنگامى که سلول میزبان تولید پروتئین هاى ویروس را از روى DNA پروویروسى آغاز مى کنند، آنزیم خاصی(آنزیم پروتئازفراهم شده به وسیله HIV باید آنها را به صورت پروتئین هاى نوبنیاد HIV درآورند تا با اتصال آنها به هم ذرات ویروسى HIV به وجود آیدذرات ویروسى تازه به وجود آمده با جوانه زدن بر روى سطح سلول میزبان از آن خارج مى شوند.

 

برای مشاهده ی فیلم اینجا کلیک کنید.

منبع: iranhiv.com